Amod GPS Logger/Photo tracker

Amod AGL3080Ik gebruik al langere tijd een GPS Data Logger of Photo Tracker van het merk Amod, type AGL3080 (website). Een GPS Data Logger is een apparaatje waarmee je continu je huidige positie op de aarde kunt opslaan. De Amod AGL3080 is een klein, handig apparaat met slechts twee knoppen: een aan/uit-knop en een ”mark”-knop, waarmee je je huidige positie een extra vlag meegeeft, bijvoorbeeld om een interessante positie aan te geven.

De Amod AGL3080 kan in zes verschillende modes data opslaan: belangrijkste verschil zit in het feit dat er om de 1, 5 of 10 seconden data wordt opgeslagen en de hoeveelheid data die wordt opgeslagen. Dit maakt uiteraard ook verschil voor het aantal datapunten dat kan worden opgeslagen. De Amod AGL3080 heeft een intern geheugen van 128 MByte. In de “alle data, elke seconde”-modus kan de Amod AGL3080 260.000 datapunten opslaan. Dit is genoeg voor 72 uur data. In de “minimale data, 10 seconden”-modus kan de Amod AGL3080 1.040.000 datapunten opslaan, goed voor 2880 uur data. Dit is natuurlijk ook afhankelijk van de batterijen die je gebruikt. De Amod AGL3080 maakt gebruik van 3 AAA-batterijen, die eenvoudig kunnen worden uitgewisseld. Let er wel op dat je de batterijen niet wisselt als het apparaat aanstaat. Dit kan tot verlies van de data leiden.

Handig is verder dat er een mooie haak aan de AGL3080 bevestigd is, zodat je hem gemakkelijk aan je tas of rugzak kunt hangen (dit heeft ook een nadeel, daarover later meer). De haak kan er ook weer makkelijk vanaf gehaald kan worden, wat wel belangrijk is, omdat de toegang tot de mini-USB poort er door bemoeilijkt kan worden.

Ik wilde de AGL3080 vooral gaan gebruiken als Photo Tracker: door mijn positie bij te houden terwijl ik foto’s maak, kan ik die positie opslaan in de EXIF-informatie die in iedere foto zit (de EXIF-info bevat bijvoorbeeld het type fototoestel, de datum en tijd waarop de foto gemaakt werd, en de instellingen van het fototoestel als de brandpuntsafstand, het diafragma en de sluitertijd). Hier zal ik in een latere post aandacht aan schenken.

Ondanks dat ik in het begin best enthousiast begonnen ben met het gebruiken van de AGL3080, kwam daar op een gegeven moment weer de klad in. Om te beginnen duurde het me te lang voordat het apparaat een fix kreeg. De initiële fix (de eerste plaatsbepaling) na het aanzetten van het apparaat kan lang duren als je het apparaat lang niet gebruikt hebt. Dit is echter inherent aan GPS: een GPS-satelliet stuurt maar één keer per 30 seconden een signaal en je hebt er minimaal 3 (liever 4) nodig om een plaatsbepaling te kunnen doen. Omdat de positie van de GPS-satellieten echter continu verandert, kan het oppikken van het signaal soms minuten duren. Daarnaast was ik ook niet echt gelukkig met de posities die opgeslagen werden. Vaak werden op hele stukken van de wandeling geen enkel punt opgeslagen.

Enige tijd geleden heb ik echter de AGL 3080 weer eens uit de kast gehaald. In eerste instantie had ik de data-modus op 10 seconden gezet, maar deze heb ik weer teruggezet in de 1-seconde modus. Een uur wandelen is dan goed voor ongeveer 1 MByte aan data. Daarnaast ben ik eens gaan experimenteren met het “dragen” van de AGL3080. Uit het feit dat er hele stukken geen data werd opgeslagen concludeerde ik dat de AGL3080 geen signaal ontving. Het leek er dus op dat het wel uitmaakt waar je het apparaat aan je tas bevestig: het laten bungelen onderaan je tas leek geen goed idee. Uiteindelijk heb ik de AGL3080 aan de schouderriem van mijn rugzak vastgemaakt, zodat het apparaat op mijn schouder ligt. Op dit moment gebeurt dat een beetje klungelig met een elastiekje om te zorgen dat het niet van mijn schouder afvalt, dus ik moet eens op zoek naar een stuk elastische band met wat klittenband. Op deze manier ziet het apparaat zoveel mogelijk van de lucht boven mij en worden de GPS-signalen zo weinig mogelijk geblokkeerd. De resultaten tot nu toe zijn best goed. Nog steeds mis ik wel wat datapunten, maar deze worden ook veroorzaakt door het lopen tussen hogere gebouwen en tussen bomen, die zorgen voor reflecties van de GPS-signalen.

Download ook eens het volgende KML-bestand: 20100405 Paasmaandag (als je Google Earth hebt geïnstalleerd zal deze automatisch openen). Dit is een wandeling die ik op paasmaandag heb gelopen. Het geeft de accuratesse van de datapunten denk ik goed weer. De data komt uit de AGL3080, maar is daarna omgezet naar het KML-formaat.

Ik heb de Amod AGL3080 toentertijd gekocht bij Digicamshop (website), een zaak (meerdere webshops eigenlijk) waar ik ook goede ervaringen mee heb. Op dit moment kost de AGL3080 daar € 79,-.

De brug | 12.52

Ook deze post is wat laat, maar okee, hij staat er nu. Vorige week donderdag was een heerlijke dag, de beste van het jaar tot nu toe. Er was bijna geen wolkje aan de lucht. Ik ben er ‘s avonds op uitgetrokken om wat foto’s te gaan maken. Dit is er slechts één van.

Je ziet hier de loopbrug tussen twee gebouwen van de Universiteit Maastricht, mijn werkgever.

Dit is een DRI, een blend van 6 verschillende opnames.

Voor Wikipedia | 11.52

Even snel een update. Ook al lijkt het dat ik vorige week niets gepost heb (wat uiteraard zo is), ik heb wel gefotografeerd. Ik heb me bezig gehouden met wat foto’s maken voor Wikimedia Commons van beelden in mijn stad, Maastricht. Dit is een langlopend project an sich, aangezien ik de hele stad door moet gaan fietsen op zoek naar al die beelden. Ik ben begonnen met de beelden in de buurt.

Dinant

Nog een ‘fake tiltshift’ (ik kan er niets aan doen).

Dit is Dinant, een Waalse stad langs de Maas, waaraan ik 115 km stroomafwaarts woon. Dinant is vrijwel geheel vernietigd in de tweede Wereldoorlog.

Ik sta hier op een observatieplatform van de Citadel, een versterking die daar voor het eerst gebouwd is in de 11e eeuw.

8.52


Voor mijn Project 52.

Misschien wat oubollig, maar ik moest het proberen. Misschien doe ik het nog wel een keer met een minder afleidende achtergrond.

Authors@Google: Trey Ratcliff

Trey Ratcliff is één van de mensen die mij ertoe gezet heeft mijn eerste stappen te zetten in HDR-fotografie. De tutorial op zijn website www.stuckincustoms.com was precies wat ik nodig had om te begrijpen hoe een HDR-foto gemaakt wordt. Dagelijks post hij een nieuwe foto van de meest wonderbaarlijke plaatsen op deze aarde. Natuurlijk zijn de foto’s niet allemaal even mooi, maar dat is een kwestie van smaak. Als je zijn dagelijkse posts leest heb je wel een aardig idee van hoe Trey denkt, maar in de volgende video legt hij het zelf nog een keer uit. In het Google hoofdkwartier gaf hij onlangs een praatje over zijn manier van werken, hoe hij ziet (letterlijk), en hoe hij dat vertaald in zijn foto’s. De video duurt bijna een uur, maar er komen prachtige foto’s lang die het zeker de moeite waard maken om te kijken. Het is nog beter om het filmpje fullscreen te bekijken, dan komt het nog beter tot zijn recht!