Mijn eerste ervaringen met een Apple computer

Een tijdje geleden kon ik voor langere tijd een Apple Mac mini lenen. Al langer wil ik een nieuwe PC kopen en mijn gedachten gingen uit naar het kopen van een Apple computer, een iMac wel te verstaan, ondanks dat ik tot nu toe altijd een Windows PC heb gebruikt. Ik wil kort mijn eerste ervaringen met het gebruiken van de Mac mini (overigens niet het allernieuwste model) delen.

Hardware

De hardware ziet er schitterend uit en is degelijk afgewerkt. Zelfs de verpakking is mooi. Maar om eerlijk te zijn: ik verwacht ook niets anders van Apple. Ik heb overigens de beschikking over een Mac mini en een bedraad Apple toetsenbord met numeriek pad. Het toetsenbord lijkt wat iel als ik het vergelijk met de toetsenborden die ik tot nu toe gebruikt, maar typen gaat best lekker en de toetsen hebben geen zware aanslag. Over de computer zelf valt weinig te vertellen: aansluiten van de benodigde kabels en aanzetten!

Eerste gebruik

Bij de eerste keer opstarten moest OS X natuurlijk nog worden geconfigureerd. Om heel eerlijk te zijn, het is ruim twee weken geleden, en ik kan me niet eens meer herinneren wat er precies gevraagd werd. Het was in ieder geval zeer weinig en binnen de kortste keren was ik online (het deel wat het langste duurde was de key voor mijn draadloos netwerk opzoeken!). Daarna: lopen met die handel.

Dagelijks gebruik

Zoals ik me al voorstelde is het gebruik niet veel anders dan op een Windows PC: software is software. Een groot verschil is het toetsenbord: het gebruik van de Command-toets is in veel gevallen vergelijkbaar met de Crtl-toets in Windows, maar soms ook weer niet. Met name bij het verplaatsen van de cursor/caret gaat het nog wel eens mis. Ook mis ik een End-toets, maar er zitten nog wat toetsen op het Apple toetsenbord waarvan ik nog niet heb ontdekt waarvoor ze precies dienen. Het is waarschijnlijk een kwestie van tijd.

Wat wel heel anders is is het gebruik van ‘dode toetsen’: ik typ namelijk als Gebroeker van de Limburgse Wikipedia nogal eens wat tekst in het Limburgs, en daarin worden veel accenten (ofwel diakritische tekens) gebruikt. Het gebruik hiervan lijkt omslachtig, maar de tijd zal het leren.

Installeren van software via dmg-bestanden is wel heel simpel: je opent het dmg-bestand, sleept het icoontje van de applicatie naar het Applications icoontje, en de installatie loopt. Geen gedoe met het intikken van doelpaden, of het al dan niet laten verschijnen in het Start-menu, of het Bureaublad, of het Quick Launch menu. Ik heb nog geen applicaties verwijderd, maar naar ik begrijp is dat nog veel simpeler. Je versleept de applicatie-map in Applications naar de Prullenbak en je bent klaar (niet helemaal, want er is waarschijnlijk ook nog een Preferences-bestand, maar die zijn meestal zo klein dat ze nauwelijk ruimte in beslag nemen op de harde schijf).

Conclusie

Al met al zijn mijn eerste ervaringen met een Apple computer zeer positief. Vorige week heb ik een iMac besteld (inclusief een iPod Touch met € 160,- korting!) , die ik deze week hoop te krijgen (verzenden binnen 24 uur in de Apple Online Store betekent gewoon een week wachten… tenminste, als je niet met een creditcard betaald). Dan komt het grote werk: e-mail folders overzetten (gelukkig gebruik ik Thunderbird, dus dat moet niet teveel problemen opleveren), favorieten exporteren en importeren, bestanden kopiëren. Ik ben benieuwd hoe snel ik daarmee klaar ben…

Amod GPS Logger/Photo tracker

Amod AGL3080Ik gebruik al langere tijd een GPS Data Logger of Photo Tracker van het merk Amod, type AGL3080 (website). Een GPS Data Logger is een apparaatje waarmee je continu je huidige positie op de aarde kunt opslaan. De Amod AGL3080 is een klein, handig apparaat met slechts twee knoppen: een aan/uit-knop en een ”mark”-knop, waarmee je je huidige positie een extra vlag meegeeft, bijvoorbeeld om een interessante positie aan te geven.

De Amod AGL3080 kan in zes verschillende modes data opslaan: belangrijkste verschil zit in het feit dat er om de 1, 5 of 10 seconden data wordt opgeslagen en de hoeveelheid data die wordt opgeslagen. Dit maakt uiteraard ook verschil voor het aantal datapunten dat kan worden opgeslagen. De Amod AGL3080 heeft een intern geheugen van 128 MByte. In de “alle data, elke seconde”-modus kan de Amod AGL3080 260.000 datapunten opslaan. Dit is genoeg voor 72 uur data. In de “minimale data, 10 seconden”-modus kan de Amod AGL3080 1.040.000 datapunten opslaan, goed voor 2880 uur data. Dit is natuurlijk ook afhankelijk van de batterijen die je gebruikt. De Amod AGL3080 maakt gebruik van 3 AAA-batterijen, die eenvoudig kunnen worden uitgewisseld. Let er wel op dat je de batterijen niet wisselt als het apparaat aanstaat. Dit kan tot verlies van de data leiden.

Handig is verder dat er een mooie haak aan de AGL3080 bevestigd is, zodat je hem gemakkelijk aan je tas of rugzak kunt hangen (dit heeft ook een nadeel, daarover later meer). De haak kan er ook weer makkelijk vanaf gehaald kan worden, wat wel belangrijk is, omdat de toegang tot de mini-USB poort er door bemoeilijkt kan worden.

Ik wilde de AGL3080 vooral gaan gebruiken als Photo Tracker: door mijn positie bij te houden terwijl ik foto’s maak, kan ik die positie opslaan in de EXIF-informatie die in iedere foto zit (de EXIF-info bevat bijvoorbeeld het type fototoestel, de datum en tijd waarop de foto gemaakt werd, en de instellingen van het fototoestel als de brandpuntsafstand, het diafragma en de sluitertijd). Hier zal ik in een latere post aandacht aan schenken.

Ondanks dat ik in het begin best enthousiast begonnen ben met het gebruiken van de AGL3080, kwam daar op een gegeven moment weer de klad in. Om te beginnen duurde het me te lang voordat het apparaat een fix kreeg. De initiële fix (de eerste plaatsbepaling) na het aanzetten van het apparaat kan lang duren als je het apparaat lang niet gebruikt hebt. Dit is echter inherent aan GPS: een GPS-satelliet stuurt maar één keer per 30 seconden een signaal en je hebt er minimaal 3 (liever 4) nodig om een plaatsbepaling te kunnen doen. Omdat de positie van de GPS-satellieten echter continu verandert, kan het oppikken van het signaal soms minuten duren. Daarnaast was ik ook niet echt gelukkig met de posities die opgeslagen werden. Vaak werden op hele stukken van de wandeling geen enkel punt opgeslagen.

Enige tijd geleden heb ik echter de AGL 3080 weer eens uit de kast gehaald. In eerste instantie had ik de data-modus op 10 seconden gezet, maar deze heb ik weer teruggezet in de 1-seconde modus. Een uur wandelen is dan goed voor ongeveer 1 MByte aan data. Daarnaast ben ik eens gaan experimenteren met het “dragen” van de AGL3080. Uit het feit dat er hele stukken geen data werd opgeslagen concludeerde ik dat de AGL3080 geen signaal ontving. Het leek er dus op dat het wel uitmaakt waar je het apparaat aan je tas bevestig: het laten bungelen onderaan je tas leek geen goed idee. Uiteindelijk heb ik de AGL3080 aan de schouderriem van mijn rugzak vastgemaakt, zodat het apparaat op mijn schouder ligt. Op dit moment gebeurt dat een beetje klungelig met een elastiekje om te zorgen dat het niet van mijn schouder afvalt, dus ik moet eens op zoek naar een stuk elastische band met wat klittenband. Op deze manier ziet het apparaat zoveel mogelijk van de lucht boven mij en worden de GPS-signalen zo weinig mogelijk geblokkeerd. De resultaten tot nu toe zijn best goed. Nog steeds mis ik wel wat datapunten, maar deze worden ook veroorzaakt door het lopen tussen hogere gebouwen en tussen bomen, die zorgen voor reflecties van de GPS-signalen.

Download ook eens het volgende KML-bestand: 20100405 Paasmaandag (als je Google Earth hebt geïnstalleerd zal deze automatisch openen). Dit is een wandeling die ik op paasmaandag heb gelopen. Het geeft de accuratesse van de datapunten denk ik goed weer. De data komt uit de AGL3080, maar is daarna omgezet naar het KML-formaat.

Ik heb de Amod AGL3080 toentertijd gekocht bij Digicamshop (website), een zaak (meerdere webshops eigenlijk) waar ik ook goede ervaringen mee heb. Op dit moment kost de AGL3080 daar € 79,-.